Ciągle pokutuje przeświadczenie, że takie orzeczenie to coś co skazuje dziecko na…
w sumie nie wiem na co. Często słyszę od rodziców „Ale te papiery będą się za Nim ciągnęły”. Ja pytam dokąd ?‍ Po pierwsze – orzeczenie przyznawane jest czasowo na minimum rok, u małych dzieci raczej nie dłużej niż trzy lata. Po drugie – to rodzic decyduje komu i gdzie przedstawia orzeczenie. W momencie otrzymania „papierów” dziecku nie jest tatuowane nic na czole co zostanie mu na całe życie. Bardzo często małe dzieci – zwłaszcza wcześniaki po jednym lub dwóch „przedłużeniach” nie potrzebują orzeczenia i super.

Dlatego nie ma się co obawiać składać wniosek o orzeczenie o niepełnosprawności – bo to nie oznacza, że Wasze dziecko skazane jest na wózek inwalidzki tylko, że przez rok lub dwa będzie potrzebowało intensywnej rehabilitacji lub terapii. Oczywiście będą i takie dzieci, które już nigdy nie pożegnaj się z orzeczeniem ale to już inna historia.



Czym jest orzeczenie o niepełnosprawności
To dokument stwierdzający, że dana osoba przez co najmniej 12 miesięcy nie będzie sprawna fizycznie lub psychicznie w porównaniu z rówieśnikami. To prawne stwierdzenie statusu osoby z niepełnosprawnością umożliwiające ubieganie się o różnego rodzaju świadczenia, ulgi i zwolnienia.

U osób poniżej 16 r.ż. nie stwierdza się stopnia niepełnosprawności. W tym wypadku wszystkie świadczenia itp. przysługują opiekunom/ rodzicom.

Kto może starać się o orzeczenie
Wszystkie osoby, które przez co najmniej rok że względów zdrowotnych wymagają rehabilitacji lub innych zajęć terapeutycznych, są zależne od innych i wymagają opieki. Mogą to być osoby chore przewlekle lub czasowo. Wchodzą też w te grupę osoby z zaburzeniami choć nie są one chorobami w pełnym tego słowa znaczeniu (bo nie można się z nich wyleczyć). Ze względów niejako „organizacyjnych” mają jednak swój symbol jednostki choroby co umożliwia staranie się o orzeczenie.

W jaki sposób ubiegać się o orzeczenie
Należy pobrać w lokalny zespole do orzekania o niepełnosprawności wniosek o orzeczenie. Jako załącznik do wniosku powinien być wzór zaświadczenia lekarskiego, na którym lekarz (nie psycholog czy terapeuta) powinien napisać jaka chorobę ma dana osoba – wraz z symbolem jednostki chorobowej. Jeśli osoba jest pod opieką kilku specjalistów można mieć kilka zaświadczeń ale jeśli mówią o tej samej chorobie to powinno wystarczyć, że będą do wglądu.

Warto zapytać w danym zespole orzekającym co warto mieć i pokazać. Niestety tak jak są różni ludzie tak i różni urzędnicy. W jednym zespole łatwiej jest uzyskać należne orzeczenie, w innym trudniej. Zawsze od decyzji można się odwołać, niezależnie czy tyczy się to samego orzeczenia czy jego zakresu.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9